• در سال ۱۴۰۳ – ۱۴۰۴ برای رشته مهندسی در دانشگاه تهران منطقه یک: رتبه قبولی حدود ۵۳۳ منطقه یک برای دوره روزانه.
• دانشگاه علم و صنعت ایران – تهران منطقه یک برای مهندسی، رتبه روزانه حدود ۱۲۲۵ منطقه یک.
• دانشگاه صنعتی شریف، دانشگاه تهران و سایر دانشگاههای معتبر رتبههای بسیار پایینتر (یعنی بهتر) دارند برای رشتههای حساس مثل مهندسی کامپیوتر، برق، عمران.
• برای رشته «ریاضیات و کاربردها» (رشته کمتر شناخته شدهتر اما رقابت قابل توجه دارد) رتبه لازم در منطقه ۱، ۲ و ۳ در سالهای اخیر بررسی شدهاند.⸻
تحلیل و برآورد
با توجه به دادهها، چند نکتهٔ مهم:
۱. رشتههای مهندسی سطح بالا
برای قبولی روزانه در دانشگاههایی مثل تهران، صنعتی شریف، علم و صنعت و … در رشتههای مهندسی معروف (مهندسی کامپیوتر، برق، عمران و…) تقریباً رتبه در منطقه یک باید خیلی خوب باشد، معمولاً زیر ۱۰۰۰ و بعضاً زیر ۵۰۰ بسته به دانشگاه. تراز هم طبیعتاً بالا است — ممکن است بالای ۱۲،۵۰۰ یا بیشتر بسته به سال و سهمیه.
۲. رشتههای ریاضیات / ریاضی کاربردی
رقابت در این رشتهها کمتر از رشتههای مهندسی حساس هست ولی برای دانشگاههای برتر هنوز رتبه در سهمیه نیاز است که خوب باشد (مثلاً چند هزار در منطقه ۱ یا ۲). برای مثال، دانشگاه تهران برای این رشته رتبه قبولی به شکلی که بتوان رقابت کرد معمولاً منطقه ۱ نیاز به رتبهای بهتر از چند هزار دارد.
۳. تأثیر سهمیه منطقه
مثل رشته انسانی، سهمیه منطقه خیلی مهم هست. منطقه یک رقابتپذیرترین سهمیه است و رتبه لازم پایینتر؛ مناطق دو و سه کمی راحتتراند اما اگر هدف دانشگاه برتر هست باز هم باید رتبه خوبی داشته باشید.
۴. تراز کمتر قابل دسترستر نیست دقیقاً همان رتبه
دادههای موجود بیشتر رتبه را نشان میدهند، کمتر تراز دقیق در منابع آزاد یافت شده است. اما ترازی که برای رتبههای پایینتر مهندسی نیاز است معمولاً بسیار بالا است تا بتوان آن رتبه را کسب کرد.
⸻
برآورد حداقل رتبه / تراز برای قبولی در دانشگاه برتر ریاضی (مهندسی)
با ترکیب دادهها + روند قبولیها، اینها برآوردهایی هستند
نظرات کاربران